• 
•  
• 
• Niet ingelogd
• Inloggen
• Registreren
•  
• 
• go »
• 
• Actueel
• Archief
• Zoeken
•  
• 
• De club
• De selectie
• De historie
• FAQ
•  
• 
• Wedstrijden
• Stand
• Uitslagen
• Tegenstanders
•  
• 
• Henkie
• Specials
• Artikelen
• Leen zet uiteen
• Op Rapport
• De Weijer
•  
• 
• Mobiel
• Hyves
• Polls
• Downloads
• Links
•  
• 
• Gastenboek
• Discussie
• E-mail
• Over ons
•  
• 
• ''Ik ben net zo goed supporter als voetballer van Excelsior''
• Daan Bovenberg tegenover ERFC.nl

Michel van Guldener spreekt over inktzwarte periode

Revaliderende aanvaller: ''Het wil me maar niet meezitten''

02-04-2009 - 'Het gaat weer stukken beter met me', aldus Michel van Guldener op de eigenlijk overbodige vraag hoe het met hem is. Later in het gesprek dat ERFC.nl met hem voerde, werd de aanvaller emotioneler, en daardoor misschien wat eerlijker over zijn gemoedstoestand. 'Ik probeer altijd positief te blijven en mensen te vertellen dat het goed met me gaat. Maar eigenlijk zit ik me te verbijten'.

En dat is niet zo heel vreemd. In de thuiswedstrijd tegen MVV op vrijdag dertien februari van dit jaar, speelde zich voor Van Guldener (22) een persoonlijk drama van jewelste af. Een onbezonnen actie van MVV-speler Robert van Boxel maakte in een fractie van een seconde een abrupt einde aan het seizoen van de aanvaller. Van Guldener schreeuwde het uit van de pijn. Een schreeuw die ging door merg en been.

In een openhartige monoloog vertelt de ras-Rotterdammer over het fatale moment, zijn gevoelens, het verleden en de toekomst: 'Ik heb niets naast het voetbal'.

Vrijdag 13 februari 2009, 20.06 uur
'Ik weet het nog goed. Na vijf minuten kreeg ik de bal aangespeeld en besloot ik richting het doel te gaan. In m'n ooghoeken zag ik Daan (Bovenberg, red.) ook mee opkomen, dus wachtte ik op het moment dat ik de bal kon meegeven. Maar het leek op een gegeven moment wel alsof hij stil bleef staan, dus moest ik ineens een andere keuze maken. Uiteindelijk draaide ik naar binnen en tikte ik de bal naar Fernandez. Op dat moment stond ik vast in de grond en komt die 'gozer' ingegleden.

Ik schrok heel erg. Ik wist meteen dat het niet goed was, dat voel je gewoon. De pijn is moeilijk te beschrijven, maar ik wist wel meteen dat het seizoen over was. Mijn knie was uit het niets met volle kracht naar binnengeklapt. Er bleken uiteindelijk ook heel wat beschadigingen te zijn: Een gescheurd kuitbeen, een afgescheurde binnenband van de knie, een beschadigde meniscus en scheenbeen en flink uitgerekte kruisbanden.

De dokter wilde wachten totdat de tweede helft zou beginnen, maar ik wilde meteen naar het ziekenhuis. De pijn was ondraaglijk. In het Sint Franciscus Ziekenhuis hebben ze vervolgens foto's gemaakt van het kuitbeen, maar was het helaas te druk voor verder onderzoek. De dagen erna zat er zoveel vocht in het been, dat verder onderzoek ook niet mogelijk was. Dus toen werd het wachten, wachten en nog eens wachten. Ook nu wacht ik nog. Maar dan op de beslissing of een operatie noodzakelijk is. Dat hoor ik over een maand. Ik hoop dat ik niet geopereerd hoeft te worden, want dan kan ik misschien volgend seizoen alweer in de voorbereiding m'n rentree maken. Moet ik wel geopereerd worden, dan wordt dat niet eerder dan na de winterstop van volgend jaar.

Ik was eigenlijk meteen bezig met m'n toekomst. Op de brancard al. Buiten het voetbal heb ik namelijk vrij weinig. Ik heb m'n school niet afgemaakt en zou verder niet weten waar ik nog meer goed in ben. Ik ben van jongs af aan bezig om profvoetballer te worden. Natuurlijk heb ik met meerdere tegenslagen te kampen gehad, maar steeds weer heb ik me terug weten te knokken.'

Het verleden
'In mijn laatste jaar bij Feyenoord brak ik mijn kuit- en scheenbeen. Ik was vijftien jaar, speelde tweedejaars C. De revalidatie nam 'maar' vijf maanden in beslag, maar het kostte me wel de vervolgselecties. Gelukkig had Marco van Lochem mij ooit zien spelen bij Feyenoord. Hij haalde mij naar Excelsior.

Bij Excelsior ben ik vervolgens heel hard gaan werken aan mezelf. Het ging in de jeugd ook erg goed. Zo speelde ik op een gegeven moment met onder andere Ryan Koolwijk in de A1, en werden we kampioen van de eerste divisie. Maar omdat het wat langer duurde voordat we echt doorstroomden, bleven we een beetje hangen op hetzelfde niveau. In het kampioensjaar onder Been zat ik er weer een halfjaartje bij, en in het eerste jaar onder Lokhoff heb ik echt keihard gewerkt om mezelf te bewijzen.

Ik had dat jaar naast het voetbal ook een fulltime baan. Ik werkte van zeven tot vier in een magazijn en ging daarna meteen door naar Woudestein. Daar kwam ik om half vijf aan, waarna ik me snel omkleedde en tot een uurtje of zes trainde. Om zeven uur was ik dan weer een keer thuis en kon ik gaan eten.

Helaas heb ik ook toen tegenslagen gekend. Zo liep ik dat jaar een hamstringblessure op en een scheurtje in het dijbeen. Dus ook toen zat het weer tegen, terwijl ik wist dat dat mijn laatste jaar bij Excelsior zou zijn. Uiteindelijk heb ik aan het einde van dat seizoen toch nog vijf wedstrijden in het eerste gespeeld. Dat liep aardig, waardoor ik alsnog een contract kreeg aangeboden. En dus speelde ik vorig jaar zomaar ineens eredivisie en scoorde ik zelfs nog drie doelpunten. Tegen De Graafschap, FC Utrecht en Feyenoord.'

Vorm
'Hoewel ik de eerste drie wedstrijden van dit seizoen op de bank zat, had ik veel vertrouwen. Ik viel ook steeds lekker in en gaf in de wedstrijd bij MVV de beslissende corner op Voskamp. Maar de laatste weken was het niet best. Het liep natuurlijk in het hele team niet, maar ik kijk vooral naar mezelf. Er zijn toch spelers die in een moeilijke periode het verschil moeten maken, en dat wist ook ik niet te doen. Dat neem ik mezelf wel een beetje kwalijk. De zelfverzekerdheid was op een gegeven moment een beetje weg. Maar dat was denk ik bij het hele team zo, het sloop er langzaam in. Jeffrey (Altheer, red.) speelde meestal een voldoende, maar de rest scoorde dat amper. En dan moeten spelers als ik het verschil voorin maken, maar dat lukte maar niet. Dan snap ik dat mensen zien en denken dat ik m'n acties te ver doordrijf, maar het liep gewoon niet zoals het hoorde te gaan.

Er wordt veel door mensen geroepen dat ik m'n acties te ver doordrijf. Maar ik ben een voorhoedespeler. Ik wil die actie maken, ik wil naar dat doel toe. Maar ook als je op sommige momenten het vertrouwen mist in je medespelers wil je het graag zelf oplossen. En nee, dan doel ik niet op Voskamp. Ik kon juist heel goed samenspelen met Voskamp. Maar ook hij zat niet lekker z'n vel. Het liep bij ons beiden niet lekker. Maar dat we elkaar heel goed kunnen vinden, dat staat vast. Dat bleek op trainingen maar ook uit wedstrijden in het verleden. Ook wanneer we samenspeelden in het tweede wisten we elkaar moeiteloos te vinden. We waren dan ook blij dat we dit seizoen voor het eerst echt zouden gaan samenspelen in het eerste. Dat het niet liep, was dan ook heel erg jammer. Want wij konden met z'n tweeën zoveel meer laten zien.

Ik kan ook nog veel beter worden dan dat ik nu ben. Maar om dat te laten lukken, zal ik meer naar mezelf moeten kijken. Ik ben namelijk altijd erg kritisch op mezelf, misschien wel te. Maar het heeft tot nu toe ook niet echt meegezeten. Door allerlei tegenslagen heb ik bijvoorbeeld niet zo snel door kunnen breken zoals Luigi Bruins. Maar misschien moet ik juist leren dat ik niet alles te snel wil doen. Ik moet meer gaan doseren.'

De toekomst
'Of het weer helemaal goed gaat komen? Daar denk ik zeker wel eens over na. Niets is zeker. Ik twijfel niet aan mijn voetbalkwaliteiten, maar ik vrees wel eens dat deze blessure die kwaliteiten in de weg kan gaan zitten. Ik probeer altijd positief te blijven en mensen te vertellen dat het goed met me gaat. Maar eigenlijk zit ik me te verbijten. Je wilt elke dag wat extra's doen, maar dat mag niet. Fietsen, squatten en wat andere krachttrainingen voor de benen. Dat mag wel, en dat gaat ook prima. Maar het is wel het enige dat ik mag doen. Maar ik heb geen andere keuze. Ik zal wel moeten.

Ik ben ieder geval erg blij dat mijn contract nog niet afloopt aan het eind van dit seizoen. Zou dat wel zo zijn, dan zou ik niet weten wat er met me ging gebeuren. Er moet natuurlijk flink bezuinigd worden. Maar nu heb ik nog de zekerheid dat ik terug kan komen. En ik weet ook zeker dat wanneer ik terugkom, ik twee keer zo sterk zal zijn. Het is voor mij op dit moment 'alles of niets'.

Rigoureuze uitspraak? Zo ziet de wereld er voor mij op dit moment wel uit, want ik heb niets naast het voetbal. Buiten het voetbal zal ik heel hard moeten knokken om ergens te komen in de maatschappij. En nu ik in de voetballerij zit, ligt dat allemaal binnen handbereik. Bovendien is voetbal voor mij het allermooiste wat er is.'

Robert van Boxel
'Ondanks alles zal ik geen hekel aan hem (Robert van Boxel, red.) hebben. Natuurlijk was ik even boos op de speler, maar ik was ook vooral boos op de scheidsrechter. Van Boxel werd niet gestraft, terwijl dat wel had gemoeten natuurlijk. Maar omdat de scheidsrechter niet goed heeft geoordeeld, kon ik geen stappen meer ondernemen.

Dat weekend heeft hij (Van Boxel, red.) mij meteen gebeld. Daar had ik toen ook wel behoefte aan. Ik wilde zijn verhaal aanhoren. Hij vertelde dat het niet expres was gegaan, en bood meerdere malen zijn excuses aan. Ik geloof ook wel dat het niet z'n intentie was mijn knie doormidden te schoppen, maar het lijkt me sterk dat hij echt puur voor de bal ging. Die was namelijk allang weg.

Maar voor mij is dat hoofdstuk nu afgesloten. Ik hoef hem niet meer te spreken. Hij heeft later nog een keer gebeld, maar toen heb ik niet opgenomen. Dat eerste telefoontje was goed. Hij heeft zijn verhaal verteld, en dat was voor mij voldoende. Ook als hij nu zou bellen neem ik niet op. Daar heb ik gewoon geen behoefte meer aan. Dat moet men overigens wel positief opvatten. Ik ben nu met mezelf bezig, ik wil terug dat veld op. Ik ben bezig met revalideren en aan het proberen uit deze dip te komen. Ik ben nu vooral aan het hopen dat ik er zonder operatie vanaf kom. Soms bid ik daar zelfs voor.

Ik ben niet heel erg gelovig, maar ik geloof wel dat er 'dingen' zijn. Je zou zeggen dat ik na al mijn tegenslagen nergens meer in zou moeten geloven, maar dat doe ik juist wel. Je moet je in tijden zoals deze toch ergens aan vast zien te houden.'

Bron: ERFC.nl

Reacties

 

Eerlijk verhaal Michel, sterkte.
albers/zuid, 1 april 2009, 20:41

Triest verhaal maar wel mooi naar buiten gebracht,hij komt terug op karakter en beter.
Veel succes Michel en beterschap.
Mooi stukje E.R.F.C.
ouwe, 1 april 2009, 20:43

Veel Sterkte Michel!

Erg goed om te zien dat je zo gedreven bezig bent om terug te komen.
Ik was ook één van die mensen die weleens uit emotie na een slechte wedstrijd (op een nette manier) gezegd heeft dat je, je acties soms wat te ver door drijft, maar de laatste wedstrijden blijkt hoe zeer dit team de snelheid, acties en het stichten van gevaar in de zestien meter van de tegenstander mist, zonder van Guldener.
Een vriend van me heeft met je in de jeugd van Excelsior gespeeld dus weet hoe gedreven je bent om hoger op te komen!

Ik hoop dat je herstel voorspoedig verloopt. En dat je over een tijdje weer mag schitteren op Woudestein. Waar ik me nog steeds kwaad over maak zijn die belachelijke KNVB regels, omdat de scheidsrechter het heeft geconstateerd is er geen schorsing mogelijk?.ik blijf dat te bizar voor woorden vinden zeker na zo?n doodschop!
Persoonlijk had ik er een zaak van gemaakt maar dat is een persoonlijke keuze, zeker gezien je nooit met zekerheid kan zeggen hoe groot de gevolgen voor de rest van je carrière kunnen zijn.

Maar ik ben er van overtuigd dat het goed zal komen!
Rotterdammers geven nooit op!
Sterker door Strijd!
Forza Michel!

PS. complimenten voor dit pure interview zonder poespas!
KC-Excelsior, 1 april 2009, 23:21

prachtig stuk !
Uit het hart.

Michel, misschien belerend, misschien niet wat je nu nodig hebt, maar bewaar het ergens voor het moment dat je wil

Je schrijft een aantal dingen in het stuk, waar je misschien nu beter over kunt nadenken en wat mee kan gaan doen om er idd tig keer sterker uit te komen.

* Je schrijft ik heb niets naast het voetbal. Buiten het voetbal zal ik heel hard moeten knokken om ergens te komen in de maatschappij. En nu ik in de voetballerij zit, ligt dat allemaal binnen handbereik. Bovendien is voetbal voor mij het allermooiste wat er is.'

Je hebt heel veel buiten het voetbal, alleen is jouw talent gericht op voetballen op dit moment.
Ook DAARIN moet je idd knokken om ergens te komen of blijven, (dat zie je nu wel).

je BLIND staren op 1 ding heeft geen zin. Blijf je orienteren daarbuiten op het leven , want 1 ongeluk en je hebt een probleem. (wil niet zeggen dat je niet kunt leven VOOR het voetbal, maar verrijk je als mens daarbuiten)

Leuk dat je zelf ziet dat alles nog teveel in 1 tempo gebeurt op het veld, en doseren ook iets is wat je moet leren. Dit zal tijdens je herstel heel erg belangrijk zijn. Dus LEER je dat misschien tijdens je herstel en heb je dat voorgoed in je spel straks ( geluk bij ongeluk zal ik maar zeggen).
forceer aub niks.

En als het niet lekker met je gaat, gaat het niet lekker. Hoef je je niet te groot om te voelen. Het is klotig zat voor je.
Medelijden voor jezelf is weer wat anders natuurlijk

Wens je heel veel kracht en succes, en je komt terug, 110% zeker en of dat nu augustus of december is. je KOMT er.
richard, 2 april 2009, 08:12

Sterkte met het herstel!! En we hebben alle vertrouwen in je dat het goed gaat komen als je weer terug bent!!
Wilfred, 2 april 2009, 15:37

@ Richard:

Van Guldener heeft ook vast wel talenten buiten het voetbal, maar als je je hele leven voor 1 ding gaat dan voel je je ook zo.

@ iedereen:

Word er nog wat gedaan voor hem zoals bij van Dieren?
Dues, 3 april 2009, 21:50

Voetstappen in het zand..

Ik droomde eens en zie
ik liep aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.

Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.

Ik zei toen "Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad..."

De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
"Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."
goede herder, 5 april 2009, 05:55

Hey Michie, minder man deze shit!!!

Veel succes met herstellen en je weet he, SPD.

Sas & Joyce


PS: Je stinkt
SPDordrecht, 5 april 2009, 08:43

komt wel goed

maar blijf vertrouwen hebben voor FEYENOORD OF EEN ANDERE TOPCLUB
jan, 31 mei 2009, 15:24

jo mies veel sterkte hand in hand kameraden. s.p.d
bolle en don danny, 21 juli 2009, 16:04

Reageer

 

Om te kunnen reageren op dit bericht, moet u ingelogd zijn. Als u nog geen account heeft, kunt u een account registreren.