• 
•  
• 
• Niet ingelogd
• Inloggen
• Registreren
•  
• 
• go »
• 
• Actueel
• Archief
• Zoeken
•  
• 
• De club
• De selectie
• De historie
• FAQ
•  
• 
• Wedstrijden
• Stand
• Tegenstanders
•  
• 
• Henkie
• Specials
• Artikelen
• Leen zet uiteen
• Op Rapport
• De Weijer
•  
• 
• Mobiel
• Hyves
• Polls
• Downloads
• Links
•  
• 
• Gastenboek
• Discussie
• E-mail
• Over ons
•  
• 
• ''Ik ben net zo goed supporter als voetballer van Excelsior''
• Daan Bovenberg tegenover ERFC.nl

Mario 'Pietje Bell' Been

Het is woensdagavond, vlak voor de UEFA Cup wedstrijd Heerenveen - Levski Sofia. Een belangrijk potje voetbal voor de Friezen, plaatsing voor de derde ronde hangt aan een zijden draadje. Het Friese volkslied klinkt, het publiek zingt uit volle borst mee en de spelers staan met gespannen koppies zich te concentreren op de tekst van de historische hymne, die nog steeds niet helemaal duidelijk lijkt voor de jongens van Gert Jan.

Ik gun Gert Jan en Riemer het allerbeste, maar niet in de laatste plaats denk ik in het belang van het Nederlandse voetbal. Want wou zou het mooi zijn als ons aantrekkelijk voetballende kikkerlandje het anti-voetbal van Portugal weer eens weet te passeren op de UEFA coëfficiëntenranglijst. Portugees voetbal, oftewel voetbal wat hard toe is aan een mentaliteitsverandering. Co Adriaanse doet zijn best met zijn altijd onnavolgbaar aanvallend ingestelde ideeën, maar krijgt hierop veel kritiek van zijn supporters en de Portugese journalisten. FC Porto heeft inmiddels aangekondigd niet meer met de pers te communiceren omdat vele uitspraken van Co uit zijn verband getrokken zouden zijn. Maar de vraag is hoelang de hoge heren van de Zuid Portugese topclub zich doof weten te houden van alle kritieken uit het land. Onze andere landgenoot verdiend zijn geld bij de grote rivaal van Co; Benfica. Daar probeert Ronald Koeman de club uit Lissabon weer naar een, vooral Europees, hoger plan te trekken. Wonder boven wonder lukt het Koeman de groepsfase van de Champions League te overleven in een volgens velen ‘groep des doods’. Al had de benaming ‘niet wakker blijven voor de samenvattingen groep’ zeker ook op zijn plaats geweest. Koeman wist zich te kwalificeren ten koste van het ‘grote’ Manchester United. Ondanks toch wel enig zichtbare vechtlust in de partij tegen Van Nistelrooij en co heb ik geen moment van sprankelend voetbal weten te ontdekken bij Benfica. Maar dan rijst ook meteen de retorische vraag of wij dit ooit wel gezien hebben in zijn tijd bij Ajax? Het Portugese voetbal lijkt Ronald dan ook op het lijf geschreven en hij trekt nu dan ook een hele lange neus naar ten eerste Ajax maar zeker ook naar de Nederlandse sportjournalistiek, want wat stond Ronald te stralen voor de camera van de NOS. Je gaat haast denken dat hij nog wel twee uur door had willen discussiëren met de verslaggever om aan te geven hoe knap het wel niet was dat hij dit toch voor elkaar had weten te krijgen. Kortom; Ronald haalt zijn gram bij zijn landgenoten maar zet ook nog eens het Nederlandse voetbal een gigantische hak op de UEFA coëfficiëntenranglijst. En toch blijft het aangenaam om te zien dat een Nederlandse coach het ‘grote’ Benfica hogerop moet helpen. Een enkel compliment is dan ook wel weer op zijn plaats.

Nu we toch de vaderlandse voetbalcoaches aan het doornemen zijn, laten we het dan eens wat dichterbij huis gaan zoeken. Op dit moment staat er een groot trainerstalent langs de Nederlandse voetbalvelden, een talent wat op dit moment onopgemerkt blijft vanwege de doorbraak van twee andere talenten in de personen van Erwin Koeman en Marco van Basten. Ik heb het over de door Rotterdammers liefkozend genoemde ‘Pietje Bell’, ik heb het over Mario Been. Een man die op 11 december 1963 het levenslicht zag in Rotterdam en uitgroeide tot het boegbeeld van de Rotterdamse mentaliteit. De voormalig aanvallend middenvelder begon zijn voetbalcarričre bij de amateurs van FC Rotterdam en sloot hem af bij het door ons zo geliefde Excelsior. Verder mocht Been zijn kunsten vertonen bij Feyenoord, het Italiaanse Pisa, Roda JC, SC Heerenveen en het Oostenrijkse Wacker Innsbruck. Maar in Kralingen sloot ‘Di Mario’ op 17 september 1995 zijn actieve spelersloopbaan af, in een door Excelsior met 4-0 verloren duel bij Haarlem. Vervolgens startte Been bij hetzelfde Excelsior zijn trainersloopbaan. Van 1995 tot 1999 vervulde hij in Kralingen de rol van jeugdtrainer en assistenttrainer, waarna hij de overstap naar Feyenoord maakte, ook daar als assistent.

Vanaf dit seizoen heeft hij dus eindelijk de kans gekregen zich te bewijzen als de hoofdverantwoordelijke. Als een echt Excelsior supporter had ik vanaf het begin al een goed gevoel bij deze man. Een man met een Excelsior verleden en een charismatische maar tegelijkertijd ook kwajongensachtige en gezellige uitstraling. Een uitstraling die thuishoort op Woudestein; netjes maar ook eigenwijs, kritisch wanneer nodig maar tegelijkertijd ook met elkaar lol kunnen hebben. Het was de juiste persoon op het juiste tijdstip op de juiste plek. Er was iemand nodig die jonge talenten op hun plaats kon zetten en beter kon maken, en ervoor kon zorgen dat de wat meer ervaren spelers de jonge jongens gingen sturen in zowel binnen als buiten het veld.

Na het dramatisch afgelopen seizoen was er veel werk aan de winkel voor Been. Met behulp van nieuwe, vooral ervaren, spelers wist hij verassend genoeg vanaf de start van de competitie een elftal op het veld te brengen dat elkaar wist te vinden, dat elkaar wist aan te vullen wanneer nodig. Onder aanvoering van deze trainer is er een vriendenploeg ontstaan die voor elkaar door het vuur gaan, een ploeg met veel potentie, zowel individueel maar zeker ook als collectief. Been was voor aanvang van het seizoen al duidelijk: Wij zoeken de aanval. Als voetballer had hij al een „bloedhekel” aan verdedigen en wanneer dat dan een keer toch moest was zijn tegenstander meteen duidelijk waar de bijnaam ‘Pietje Bell’ vandaan kwam. Diezelfde kwajongensachtige streken zien we terug in hem als trainer, want je moet het maar durven om, met een elftal dat het seizoen daarvoor nog 59 tegendoelpunten kreeg te incasseren, zo nadrukkelijk de aanval te zoeken. Ondanks dat het elftal hier en daar wat steekjes liet vallen, pakte het systeem van Been goed uit. Excelsior doet mee om het kampioenschap, en wie had daar van tevoren over durven dromen. Hij heeft in korte van Excelsior weer een gevaarlijke outsider gemaakt en denkt in rood/zwarte kleuren. Want wie beweert dat Been enkel en nog steeds in Feyenoord kleuren denkt, moet maar eens de historie van Been in Kralingen bekijken: Drie seizoenen als speler en vijf seizoenen als jeugd-/assistenttrainer. In totaal stond er dus al acht jaar Excelsior op zijn cv, en dan heb je denk ik wel een aardig Kralings verleden.

Is er dan niets negatiefs op te merken aan de beste man? Ach ja, je kunt afvragen wanneer Johan Voskamp nu eens zijn kans gaat krijgen of heeft Excelsior niet teveel op de 0-0 gespeeld bij VVV? Maar dit in contrast met de huidige prestaties van zijn jongens in de competitie mogen we natuurlijk helemaal niet klagen. Mario Been die het seizoen met de Cruijffiaanse uitspraak „als je zelf de bal hebt, kan de tegenstander niet scoren” scherp begon, laat zijn spelers voetballen en genieten, ook tijdens trainingen. Want zoals Been in datzelfde interview in het Rotterdams Dagblad al zei „oefeningen met de bal zijn het leukste, dat vond ik als speler ook. Ik hou van voetbal, plezier maken is het allerbelangrijkste.” En juist deze instelling maakt deze man bijzonder talentvol in zijn vakgebied.

Inmiddels heeft Heerenveen zich weten te plaatsen voor de derde ronde van de UEFA Cup. Een late goal van André Hanssen laat een vierde Nederlandse club overwinteren in Europa. Zo komen we toch weer wat dichterbij het puntenaantal van Portugal.

Portugal, een voetballand waar een talentvol en kwajongensachtige trainer als Mario Been niet zou misstaan.